“Ik heb zoveel woede in mij, ik lijk wel een vat dat explodeert!”
Michelle is woest! Ze wil hier echt mee aan de slag, want het maakt haar ‘nasty’, zoals ze dan noemt. Ze belt me en vraagt of ik iets voor haar kan betekenen met paardencoaching. Coachen met paarden is altijd mooi werk, maar soms zijn andere werkvormen geschikter. Ik vraag door wat ze wil bereiken met de coaching. Michelle zegt dat ze het prima vindt dat ze soms boos is, maar haar reacties zijn de laatste tijd over de top, te groot. Ze hoopt dat ze kan leren boos te zijn op een meer elegante manier.
Michelle kent mij als paardencoach. Paardencoaching zet ik graag in als iemand inzicht in zichzelf wil vergroten (paard als spiegel) of zicht wil krijgen in de patronen die zich blijven herhalen (familieopstelling met paarden). Gezien haar wens betwijfel ik of paardencoaching haar iets gaat brengen. Eerlijk gezegd weet ik op dit moment ook nog niet of ik überhaupt de juiste coach voor haar ben. Ik vraag nog maar even door.
Michelle vertelt over wat ze heeft meegemaakt en waar ze nu zo boos over is. Nee, niet boos, wóest! Die criminelen, want dat zijn het gewoon, hebben haar bedonderd en nu zit zij met een hoop ellende. “Het is zó oneerlijk, ik voel me zó machteloos en het ergste is dat die anderen er waarschijnlijk nog mee weg komen ook”, zegt ze briesend door de telefoon. Advocaten zijn ingeschakeld, ze zit er nog midden in. En iedere keer als ze weer geconfronteerd wordt met deze hele k…zooi, ontsteekt ze weer in woede en wordt ze ‘nasty’. Zo vervelend.
Dit lijkt me meer iets voor een sessie IEMT. Michelle aarzelt. Na mijn korte uitleg wil Michelle dat wel proberen en we maken een afspraak. Michelle reageert goed op de zgn. kennismakingssessie en we gaan meteen door met haar woede. In relatief korte tijd neutraliseren we de triggers en kan Michelle vanuit rust naar de recente gebeurtenissen kijken. Het lukt haar zelfs niet meer om de woede op te roepen en de vulkaan in haar lijkt gedoofd. “Dit is echt bizar…”, stamelt Michelle. Om vervolgens te moeten grinniken om zichzelf; waar heeft ze zich toch zo druk om gemaakt?
Ik nodig haar uit om vanaf nu te registreren wat ze voelt als ze weer geconfronteerd wordt met deze situatie; blijft ze rustig of barst ze toch weer in woede uit? Michelle weet al hoe ze dit kan testen als ze straks thuis komt. Ze had vanochtend namelijk een brief gekregen van haar advocaat. Die had ze even aan de kant gelegd, maar gaat ze vanavond lezen.
De volgende dag stuur ik Michelle een appje en vraag haar hoe het is met de vulkaan van binnen. Er is geen vulkaan meer, maar rust en berusting. De brief van de advocaat heeft ze rustig doorgelezen, heeft haar niet uit haar evenwicht gehaald. Ze kan op dit moment ook geen woede opwekken en ze hoopt dat het breder doorwerkt. Wat geweldig!
Michelle weet dat ze altijd van harte welkom is bij de paarden als daar weer aanleiding voor is. Dit keer was IEMT echter de juiste werkvorm om in te zetten.